Het Achterland: deel 1

In 1986 vonden we, na lang zoeken, een huis dat nét in ons schoolverlatersbudget paste én waar we onze Riley uit 1936 konden stallen. OK, het dak lekte een beetje, de schuur was niet helemaal nieuw meer en er moest wellicht ook wat behangen worden maar je bent jong, je wilt wat en de portemonnee kent ook zo zijn beperkingen. Aldus verruilden wij het mooie Zeeuwsche land waar wij beiden zijn geboren en getogen voor het niet minder mooie maar wél veel Hóllandser landschap van de Alblasserwaard. (Lees verder door de cursor op de verschillende foto's te zetten; als de tekst te snel voor u verdwijnt blijf dan de cursor zachtjes over de foto bewegen nadat de tekst in beeld is verschenen.)

Oost...west, ...thuis best. (Ook al is het in onze eerste winter hier 12 graden onder nul)

We hadden een huis gevonden waar onze Riley binnen kon staan.

OK, het dak lekte een beetje...en er moest misschien wat behangen worden...

of geschilderd wellicht...maar met weinig muntjes en een pot met verf kun je tóch al iets doen.

Landjepik of nieuwe beschoeiing?De tuin met nieuwe beschoeiing, een paar vrachtwagens grond en een paar liter zweet.

 

Het wordt voorjaar in de polder!Ssssst!

We hebben gespaard zodat we met het dagelijks vervoer (Mercedes 1962) wat riet kunnen gaan kopen...omdat ook de tweede ingehuurde rietdekker zijn afspraken niet bleek na te komen en blijkbaar vond dat wij het dak op konden.

Zo gezegd, zo gedaan dus ...en een paar maanden later zijn we weer een stuk droger en wijzer.